Firma Miko z Barcina: skup kukurydzy, Riela Polska i neolityczny kurhan

Współczesne rolnictwo często nierozerwalnie związane jest z najstarszą historią ludzkości. Gospodarstwo Jarosława Mikołajczaka i jego firma MIKO magazynuje zboża w silosach Riela Polska, działając w pobliżu neolitycznego kurhanu. Rarytas dla miłośników archeologii.

Jarosław Mikołajczak prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni około 300 ha w okolicach Barcina (k. Złotowa), woj. kujawsko-pomorskie.

Produkcja ma charakter roślinny. Struktura zasiewów w 2026 r. przedstawia się następująco:

• kukurydza – 150 ha,
• ziemniaki – 50 ha,
• zboża podstawowe – 30 ha,
• cebula – 35 ha,
• buraki cukrowe – 15 ha (ograniczone z wcześniejszych 25 ha).

Kukurydza zajmuje połowę areału i stanowi kluczową uprawę w gospodarstwie.

Ostatnie lata pokazują, że prowadzenie gospodarstwa wymaga dużej elastyczności.

Rolnicy mierzą się jednocześnie:

• z wahaniami cen,
• rosnącymi kosztami produkcji oraz
• bardzo zmiennymi warunkami pogodowymi – od okresów nadmiernych opadów i problemów jakościowych ziarna, po suszę i trudne żniwa, w których część plonów nie została zebrana.

Do tego dochodzi niepewność rynkowa. Decyzja o sprzedaży ziarna często jest odkładana, bo magazyny są pełne, a rynek nie daje jednoznacznych sygnałów.

Zaufanie równie ważne, co cena zboża: Tomasz Woźnowski, Cefetra

Firma MIKO i zaplecze magazynowe

Istotnym filarem działalności jest firma MIKO, która specjalizuje się w skupie zbóż, głównie kukurydzy. Ten kierunek wymusił rozwój infrastruktury magazynowej.

Ziarno przechowywane jest w stalowych silosach Riela Polska.

Kompleks magazynowy powstał w 2010 roku i obejmuje:

• jeden silos o pojemności 2400 ton,
• dwa silosy o pojemności po 1800 ton każdy.

Łączna pojemność magazynowa wynosi 6000 ton.

Obiekt wyposażony jest w pełny system transportu pionowego i poziomego, co umożliwia sprawną obsługę dużych ilości surowca.

Skala działalności jest znacząca – rocznie przez magazyny przechodzi od 15 do 20 tys. ton, głównie kukurydzy.

W praktyce oznacza to intensywne wykorzystanie infrastruktury przez większą część roku.

Obiekty Riela Polska wyróżniają się trwałością i jakością wykonania. Konstrukcje oparte są na wytrzymałej stali z zabezpieczeniem antykorozyjnym (m.in. ocynk o wysokiej gramaturze), a falisty płaszcz ścian zwiększa ich sztywność i odporność na odkształcenia.

Całość zaprojektowana jest z myślą o wieloletniej, intensywnej eksploatacji.

–  Trzeba przyznać, że konstrukcja jest solidna. Nic się z nią nie dzieje. Poza okresem gwarancyjnym praktycznie nie było potrzeby wzywania serwisu – podkreśla Jarosław Mikołajczak, który dla tego właśnie celowo postawił na markę Riela Polska.

W praktyce oznacza to bezpieczne przechowywanie surowca i ograniczenie kosztów eksploatacyjnych, co ma duże znaczenie przy niskich marżach w handlu zbożem.

VH POLSKA rozpoczyna wiosenny sezon ubezpieczeń upraw 2026

Sąsiedztwo stanowiska archeologicznego

Co ciekawe, gospodarstwo graniczy z obiektem archeologicznym.

To kurhan z okresu neolitu. Ma ok. 4 – 4,5 tys. lat!

W tym rejonie – onegdaj żyła ludność tzw. kultury amfor kulistych. Były to społeczności prowadzące osiadły tryb życia, zajmujące się m.in. wczesnymi formami uprawy roli.

Obiekt kurhanu formę kamiennej komory grobowej zbudowanej z dużych głazów. Jej długość wynosi około 6 m, szerokość około 1,2 m, a wysokość użytych bloków dochodziła do 1,1 m.

Wewnątrz odkryto szczątki kilku osób, co wskazuje na zbiorowy charakter pochówku.

Na przestrzeni wieków konstrukcja została częściowo zniszczona. Podejmowano próby pozyskiwania z niej kamienia, a w XX wieku przez jej obszar poprowadzono drogę polną.

Obecnie miejsce jest oznaczone tablicą informacyjną, a opiekę nad nim sprawuje lokalna grupa pasjonatów historii.

Kilka zdjęć zamieszczamy na naszym firmowym FB/Agrokonsument.

Opr. pł, informacje na temat kurhanu pochodzą z materiałów „Tygodnika Pałuckiego”

Silosy stalowe pod lupą: BIN, Riela Polska, Unia Grains