4 listopada w Poznaniu, podczas konferencji „Burak Cukrowy: Uprawa, Ochrona, Przyszłość”, odbyła się debata poświęcona stabilności sektora buraczanego i jego znaczeniu dla bezpieczeństwa żywnościowego Polski.
Najważniejszym tematem rozmowy było utrzymanie płatności związanych z produkcją buraka cukrowego w kolejnej perspektywie WPR, rozpoczynającej się w 2028 roku.
W dyskusji uczestniczyli:
Jak przygotować polskie rolnictwo na suszę? Circular Week 2026
Dla organizatorów konferencji szczególnie istotne było uzyskanie jasnego stanowiska resortu rolnictwa w sprawie przyszłości płatności do buraka cukrowego. I ten cel został podczas debaty werbalnie osiągnięty.
Deklaracja minister Małgorzaty Gromadzkiej, wskazująca na poparcie resortu dla utrzymania tego instrumentu, jest ważnym sygnałem dla producentów buraka.
Oznacza, że plantatorzy mogą spodziewać się wsparcia Ministerstwa Rolnictwa w staraniach o zachowanie płatności związanych z produkcją w nowej perspektywie WPR, na poziomie zbliżonym do dotychczasowego.
Nie jest to jeszcze formalna decyzja dotycząca przyszłych zasad dopłat, ale stanowisko resortu ma istotne znaczenie w dalszych pracach nad krajowymi rozwiązaniami i planowaniem wsparcia dla sektora.
JurczykFARM stawia na profesjonalne przechowalnictwo zbóż z Riela Polska
Podczas debaty przedstawiono ekspertyzę IERiGŻ, wskazującą na istotną rolę płatności związanych z produkcją w utrzymaniu dochodowości uprawy buraka cukrowego w Polsce.
Rosnące koszty produkcji, ryzyko pogodowe i ograniczenia w ochronie roślin sprawiają, że ekonomika tej uprawy pozostaje wymagająca.
Dla wielu gospodarstw płatność związana z produkcją jest ważnym elementem rachunku ekonomicznego i może przesądzać o utrzymaniu buraka w strukturze zasiewów.
Uczestnicy rozmawiali również o konsekwencjach ograniczania krajowej produkcji.
Burak cukrowy to nie tylko przychód gospodarstw rolnych. To także surowiec dla cukrowni, źródło zatrudnienia, transportu i działalności wielu firm współpracujących z przemysłem cukrowniczym.
Ważnym wątkiem była rola krajowego cukru w zapewnieniu bezpieczeństwa żywnościowego.
Uczestnicy zwracali uwagę na znaczenie utrzymania własnych zdolności produkcyjnych, szczególnie w warunkach napięć geopolitycznych i możliwych zakłóceń międzynarodowych łańcuchów dostaw.
Dyskutowano również o konkurencji na rynku europejskim w kontekście kolejnych umów handlowych UE, w tym porozumienia z krajami Mercosur oraz negocjacji z Australią, Indiami i państwami Azji Południowo-Wschodniej.
Szerzej o tym w kolejnej relacji.