Wspólne działanie daje realne korzyści: większą siłę negocjacyjną przy sprzedaży plonów, możliwość tańszego zakupu środków do produkcji, a także dostęp do atrakcyjnych form wsparcia finansowego.
Z takim rozwiązaniem wiążą się również określone zasady podatkowe, które warto dobrze rozumieć, aby w pełni wykorzystać potencjał grupy.
Zasady funkcjonowania grup producentów rolnych określa Ustawa z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw.
Zgodnie z jej regulacjami, GPR może zostać utworzona przez:
Ponadto GPR musi służyć realizacji przynajmniej jednego z trzech poniższych celów:
Powyższa ustawa wskazuje, że grupa producentów rolnych prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną. W związku z tym rolnicy tworząc GPR, często decydują się na funkcjonowanie w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółdzielni.
Po utworzeniu grupy producentów rolnych, co do zasady dyrektor regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARMiR) dokonuje wpisu GPR do rejestru, w którym widoczne są wszystkie grupy producentów rolnych w danym województwie.
Kalkulacja opłacalności 2025: rzepak i pszenica opłacalne tylko w profesjonalnej uprawie
GPR prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną. Co za tym idzie, sposób opodatkowania dochodów tego podmiotu reguluje ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych – tzw. ustawa o CIT.
Zgodnie z jej przepisami, dochody grupy producentów rolnych są zwolnione z opodatkowania, jeśli:
Innymi słowy: jeśli grupa sprzedaje plony swoich członków i zarobione środki wykorzystuje na wspólne potrzeby lub wsparcie członków, to z tego tytułu nie płaci podatku dochodowego.
Przystąpienie do grupy producentów rolnych nie odbiera rolnikowi prawa do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego.
Tak jak w gospodarstwie indywidualnym rolnik nie płaci podatku od sprzedaży własnych płodów rolnych.
Także w GPR – jeśli spełnione są warunki ustawowe – dochody grupy również pozostają wolne od podatku dochodowego.
Zasadniczo świadczenie usług rolniczych i dostawa produktów rolnych dokonywana przez rolników ryczałtowych podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT bez względu na wartość sprzedaży.
Jeżeli jednak dojdzie do utworzenia GPR, która – jak wskazano powyżej – najczęściej funkcjonuje w formie spółki z o.o. lub spółdzielni, wówczas należy rozważyć, czy sprzedaż płodów rolnych przez taką grupę będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
Granicą jest kwota 200 tys. PLN.
Jeśli wartość sprzedaży GPR przekracza w ciągu roku tą kwotę, grupa będzie musiała opodatkować sprzedawane towary podatkiem VAT. Grupa może także dobrowolnie zostać czynnym podatnikiem VAT, nawet jeżeli nie przekroczy tego progu.
W praktyce wiele grup producentów rolnych decyduje się zarejestrować do VAT od samego początku działalności. Dlaczego? Większa skala działalności sprawia, że próg tyw. PLN jest zwykle osiągany bardzo szybko.
Możliwość odliczenia VAT od zakupów (np. maszyn, budynków gospodarczych, środków do produkcji rolnej) stanowi realną oszczędność. Ułatwia to rozliczanie dotacji oraz współpracę z dużymi odbiorcami (np. zakładami przetwórczymi czy sieciami handlowymi), którzy preferują dostawców będących czynnymi podatnikami VAT.
Dla członków oznacza to, że to grupa rozlicza VAT od sprzedaży ich produktów, a oni sami – jeśli pozostają rolnikami ryczałtowymi – nadal korzystają ze zwolnienia.
Grupy producentów rolnych mogą liczyć nie tylko na preferencje w podatku dochodowym czy VAT, ale także na zwolnienia w podatku od nieruchomości. Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, budynki i budowle wykorzystywane wyłącznie przez zarejestrowaną GPR do sprzedaży produktów pochodzących z gospodarstw jej członków są zwolnione z podatku od nieruchomości.
Oznacza to, że np. magazyn, chłodnia czy hala sortownicza, w której grupa przechowuje i przygotowuje do sprzedaży zbiory swoich członków, może być całkowicie wolna od tego podatku.
W praktyce daje to konkretne oszczędności, które można przeznaczyć na dalszy rozwój grupy.
Warto jednak pamiętać, że zwolnienie obejmuje wyłącznie te budynki i budowle, które są wykorzystywane zgodnie z celem działalności grupy. Muszą służyć sprzedaży produktów wytworzonych w gospodarstwach jej członków.
Jeśli część obiektu zostałaby przeznaczona np. na wynajem komercyjny albo inną działalność, zwolnienie mogłoby nie przysługiwać.
GPR to dobry pomysł. Rolnicy dzięki niej nie tylko zwiększają swoją siłę rynkową, ale też realnie obniżają koszty działalności.
Dawid Zelent, konsultant podatkowy w kancelarii KrafTax
Niniejszy artykuł nie stanowi porady prawnej – swój przypadek skonsultuj ze specjalistą
Podstawa Prawna:
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.).
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.).
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 707).