10 - 08 - 2026
Fot. Agrokonsument.pl

Ile zboża zbierzemy w 2026 r. Polsce? Ile na eksport, ile do magazynu?

Tegoroczna produkcja zbóż w Polsce może wynieść około 33,6 mln ton. To mniej niż w rekordowym 2025 r., ale nadal poziom pozwalający utrzymać krajową gospodarkę zbożową w nadwyżce. O wyniku zdecydują przede wszystkim plony, bo areał poszczególnych gatunków wyraźnie się zmienia. Na tle Polski jeszcze większą skalę pokazują Niemcy i Francja. A Ukraina pozostaje zupełnie inną kategorią producenta – sama produkcja czterech podstawowych zbóż może tam przekroczyć 62 mln ton.

 

 

 

W przypadku Polski tegoroczny szacunek mówi o około 33,6 mln ton zbóż. To o około 3,4 mln ton mniej niż w 2025 r. i wyraźnie mniej niż ubiegłoroczne zbiory, które wyniosły około 37 mln ton.

Nie oznacza to jednak niedoboru ziarna.

 

Polska od kilku lat produkuje około 34–35 mln ton zbóż rocznie, a po wyjątkowo dużych zbiorach 2025 r. weszła w nowy sezon z wysokimi zapasami. IERiGŻ szacował je na około 6,9 mln ton.

 

 

INDIE. Jedź z nami! Podróż życia dla rolników, producentów rolnych i ogrodników

 

 

33,6 mln ton zbóż. Co oznacza ta liczba?

 

Najważniejsze jest nie tylko to, ile zbierzemy, ale również ile ziarna pozostanie do dyspozycji po uwzględnieniu krajowego zużycia i eksportu.

Polskie zapotrzebowanie na ziarno konsumpcyjne wynosi około 4,7–4,9 mln ton rocznie.

Na zasiewy potrzeba kolejnych 1,1–1,2 mln ton.

Przemysł zużywa około 2,8–4 mln ton, a na pasze trafia około 15,5–16,5 mln ton.

Eksport utrzymuje się w normalnych latach na poziomie około 10–11 mln ton.

Po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji na Ukrainę w sezonie 2022/23 wywieziono rekordowe 13,2 mln ton, a rok później aż 14,2 mln ton.

 

Polska nadal pozostaje producentem nadwyżkowym – nawet w oparciu o własne ziarno.

 

JurczykFARM stawia na profesjonalne przechowalnictwo zbóż z Riela Polska

 

 

Pszenica: mniej niż rekord, ale nadal dużo

 

Najważniejszym zbożem pozostaje pszenica. Jej zbiory szacuje się na około 12,2 mln ton w br. To mniej niż rekordowe 13,5 mln ton zebrane w 2025 r., ale wynik nadal mieści się w przedziale obserwowanym w ostatnich latach.

Co ważne, długoterminowy trend jest wzrostowy – Polska produkuje coraz więcej pszenicy. Równie istotny jest bilans tego zboża. Na cele konsumpcyjne trafia około 4 mln ton pszenicy, natomiast około 5 mln ton może zostać przeznaczone na eksport.

 

Za zmianą produkcji stoi również struktura zasiewów.

W ciągu pięciu lat areał pszenicy ozimej zwiększył się z około 2,2 do 2,3 mln ha. Jednocześnie powierzchnia pszenicy jarej spadła ze 155 do około 100 tys. ha.

 

 

 

Żyto, pszenżyto tracą hektary

 

Inny kierunek widać w życie. Produkcja tego gatunku systematycznie spada. W sezonie 2020/21 wynosiła około 2,9 mln ton, natomiast w ostatnim sezonie około 2,3 mln ton.

Zmniejsza się również powierzchnia uprawy. W ciągu pięciu lat areał żyta zmniejszył się z około 844 do 610 tys. ha.

 

Podobny kierunek widać w przypadku pszenżyta. Produkcja spadła z około 6,2 mln ton w 2020/21 do około 5 mln ton obecnie. Areał pszenżyta ozimego zmniejszył się w ciągu pięciu lat z około 1,3 mln do 1,1 mln ha, a jarego z około 69 do 35 tys. ha.

Jęczmień jest znacznie bardziej stabilny. Produkcja od kilku lat utrzymuje się w okolicach 2,8 mln ton. W tym przypadku nie widać tak wyraźnego trendu wzrostowego jak w kukurydzy ani spadkowego jak w życie czy pszenżycie.

 

 

Kukurydza – największa zmiana ostatnich lat

 

 

Największą zmianę w strukturze polskich zbóż przyniosła kukurydza. W sezonie 2020/21 zebrano jej około 6,8 mln ton. W sezonie 2025/26 produkcja sięgnęła już 10 mln ton.

Tegoroczny wynik może być niższy, ale prognozy nadal zakładają ponad 9 mln ton.

Kukurydza ma jednak zupełnie inny bilans:

  • Krajowa konsumpcja wynosi zaledwie około 20–24 tys. ton.
  • Znacznie więcej trafia do przemysłu – obecnie około 1,7–1,9 mln ton, wobec 807 tys. ton w sezonie 2020/21.
  • Na pasze przeznacza się około 3,7–4,2 mln ton.
  • Rośnie również eksport. Z około 2,2 mln ton w 2020/21 zwiększył się do około 4 mln ton.

Za wzrostem produkcji stoi przede wszystkim powierzchnia. W ciągu pięciu lat areał kukurydzy na ziarno zwiększył się z około 946 tys. do około 1,3 mln ha.

 

 

Polska, Niemcy, Francja. Trzy różne skale

 

Polska ma około 7,1 mln ha zbóż ogółem, licząc również kukurydzę na ziarno. Niemcy mają około 6 mln ha, natomiast Francja około 8,3 mln ha, z czego około 7 mln ha zajmują zboża kłosowe, a 1,31 mln ha kukurydza na ziarno.

Niemcy zwiększyły w 2026 r. areał zbóż do około 6,03 mln ha, czyli o 1,8 proc. rok do roku. Najważniejszym zbożem pozostaje pszenica ozima – około 2,9 mln ha. Powierzchnia jęczmienia ozimego wynosi około 1,26 mln ha, żyta 534 tys. ha, a pszenżyta 302 tys. ha. Kukurydza na ziarno zajmuje około 506 tys. ha wg. Destatis, niemieckiego urzędu statystycznego.

Pod względem produkcji Niemcy zebrały w 2025 r. około 45,3 mln ton zbóż, w tym 23,2 mln ton pszenicy, 11,3 mln ton jęczmienia, 3 mln ton żyta, 1,83 mln ton pszenżyta i około 4,9 mln ton kukurydzy.

 

Francja ma największy areał spośród tych trzech krajów – około 8,3 mln ha.

Tegoroczna produkcja jest jednak mocno uzależniona od skutków suszy i fali upałów. Według francuskiego urzędu statystycznego Agreste – zbiory pszenicy miękkiej mogą wynieść około 32 mln ton, a jęczmienia około 11,1 mln ton. Jednocześnie produkcja kukurydzy jest zagrożona przez bardzo niekorzystne warunki.

 

 

UOKiK stwierdził, że AGCO i dealerzy marek Valtra, Fendt i Massey Ferguson podzielili między siebie rynek. Kara idzie w miliony

 

 

Ukraina: ponad 62 mln ton ziarna

 

 

Ukraina na tle Polski, Niemiec i Francji wygląda zupełnie inaczej. W sezonie 2026/27 na terenach pozostających pod kontrolą rządu z Kijowa może obsiać czterema podstawowymi gatunkami – pszenicą, kukurydzą, jęczmieniem i żytem – ponad 11,3 mln ha.

To więcej niż cały areał zbóż w Polsce i Niemczech razem. Struktura wygląda następująco:

 

  • pszenica – 5,2 mln ha,
  • kukurydza – 4,7 mln ha,
  • jęczmień – 1,4 mln ha,
  • żyto – około 90 tys. ha.

 

Tak duża powierzchnia przekłada się na ogromną produkcję. Prognoza dla sezonu 2026/27 zakłada:

 

  • 23,9 mln ton pszenicy,
  • 33 mln ton kukurydzy,
  • 5,1 mln ton jęczmienia,
  • około 280 tys. ton żyta.

 

Łącznie daje to około 62,3 mln ton ziarna.

 

Co ważne, prognoza nie zakłada załamania plonów. W przypadku pszenicy ocenę plonu podniesiono nawet o 6 proc. względem wcześniejszego szacunku.

Ukraiński bilans ma jednak jeden zasadniczy problem: jak wyprowadzić ziarno z kraju?

Średni miesięczny eksport zbóż w sezonie 2026/27 prognozowany jest na około 2,3 mln ton. To mniej niż średnia z pierwszej połowy 2026 r.

Eksport do Unii Europejskiej zmniejszył się do około 1,1 mln ton po wprowadzeniu kontyngentów taryfowych, a Ukraina zwiększyła sprzedaż do Afryki, na Bliski Wschód i do Azji.

Szczególne znaczenie ma kukurydza. Od października 2025 r. do czerwca 2026 r. Ukraina wyeksportowała 20,3 mln ton kukurydzy. Niemal połowa trafiła do UE przez porty we Włoszech, Hiszpanii i Holandii, a 31 proc. zakupów przypadło na Turcję.

 

Jeżeli eksport pozostanie ograniczony, ziarno zostanie w Ukrainie. Prognoza zapasów końcowych wszystkich zbóż sięga niemal 25 mln ton. Ukraina ma ponad 74 mln ton łącznej pojemności magazynowej dla zbóż i roślin oleistych, ale tylko około 23 mln ton przypada na certyfikowane magazyny zbożowe.

Ministerstwo rolnictwa ocenia, że może być potrzebne dodatkowe 10–12 mln ton tymczasowej powierzchni magazynowej. To pokazuje różnicę między potencjałem produkcyjnym a realną podażą na rynku.

 

Opr. na podstawie informacji: GUS, IERiGŻ, Agreste, Destatis

 

 

Rosnąca zmienność rynku zbóż sprawia, że przechowywanie plonów przestaje być tylko logistyką, a staje się elementem strategii sprzedażowej. Kompleks magazynowy musi być dobrze zaprojektowany i bezpieczny. Sprawdzamy, z czego są zbudowane nowoczesne konstrukcje i jak do ich projektowania podchodzą trzej producenci: BIN, Unia Grains i Riela Polska.

 

Polecamy reportaże o produktach Riela Polska

 

Firma Miko z Barcina: skup kukurydzy, Riela Polska i neolityczny kurhan, Kujawsko-Pomorskie

Silosy stalowe pod lupą: BIN, Riela Polska, Unia Grains 

Pod swoim skrawkiem nieba: Mieczysław Bagiński, Bieliny, Warmińsko-Mazurskie

W Pszennie Riela Polska, tuż obok słynna Krzyżowa, Dolnośląskie

Atrakcje turystyczne Dolnego Śląska i Riela Polska, Dolnośląskie

Gospodarstwo rolne w Luszkowie: Riela Polska stara, ale jara, Pomorskie

OHZ Kamieniec Ząbkowicki, czyli perła w koronie KOWR. Wywiad z dyrektorem Jackiem Ptakiem, Dolnośląskie

Specjalistyczne Gospodarstwo Rolne „Wąsikowski”: reprodukcja drobiu tylko na dobrej paszy, Pomorskie

Ferma Drobiu Jasiulek: zboże w silosach, Opolskie

Gospodarstwo Węglewskich: nowoczesność w przechowywaniu zbóż, Łódzkie

Nowoczesne magazynowanie i najwyższe standardy: De Heus, Łódzkie

W Szczebrzeszynie: szeroki tor LHS i silosy Riela Polska, Lubelskie

Stanisław Koziorzemski – pasja do pracy daje wieczną młodość – PHZ Perkoz, Brodnica, Kujawsko-Pomorskie

Jarosław Studziński – postawiłem na najgrubszy ocynk na rynki – Wilczopole Kolonia, Lubelskie

 

 

INDIE. Jedź z nami! Podróż życia dla rolników, producentów rolnych i ogrodników

dr Piotr Łuczak – Agrokonsument.pl
Dziennikarz i ekonomista, specjalizuje się w polityce i ekonomice rolnej.   Redaktor naczelny serwisu Agrokonsument.pl, należącego do Agro Creative Agency & Media – agencji PR dedykowanej do obsługi rynku rolniczego, ogrodniczego i żywnościowego.   Pełnił funkcje redaktora naczelnego tytułów: Tygodnik Rolniczy, Profi i Agrarlex. Najdłużej pracował w top agrar Polska, w tym także na stanowisku z-cy redaktora naczelnego.  
przeczytaj inne artykuły tego autora
Wydrukuj
PILNE !
Zobacz podobne:

Inni przeczytali również: