Jednym z takich wydarzeń była konferencja pt. Burak Cukrowy: Uprawa, Ochrona, Przyszłość. Odbyła się ona 4 listopada w Poznaniu, a jej organizatorem był Krajowy Związek Plantatorów Buraka Cukrowego.
W tym roku to Poznań gościł przedstawicieli organizacji pracowniczych, ekspertów i plantatorów buraka cukrowego. Wygłoszone referaty i dyskusje tematyczne dotyczyły m.in.:
Plantatorzy buraka cukrowego mogą liczyć na poparcie MRiRW: ważna deklaracja minister Gromadzkiej
Podczas konferencji mocnym akcentem po sesjach wykładowych była tematyczna debata: „Stabilność sektora buraka cukrowego a bezpieczeństwo żywnościowe Polski”.
Dobrym wstępem do tego punktu programu była prezentacja dotycząca opłacalności, utrzymania płatności unijnych oraz stabilności sektora buraczanego, opracowany przez IERiGŻ.
Moderatorem dyskusji był dr Piotr Łuczak, Redaktor Naczelny portalu Agrokonsument.pl.
Uczestnikami debaty byli natomiast:
Na wstępie dyskusji Małgorzata Gromadzka z MRiRW zwróciła uwagę, że sektor buraczany to ważny i wielowątkowy element bezpieczeństwa żywnościowego Polski.
– Należy tu uwzględnić m.in. nowe i zmieniające się rynki zbytu, promowane w ostatnim czasie budowy biometanowni przy krajowych cukrowniach obniżających ich koszty zużycia energii, podnoszenie efektywności produkcji cukru, czy prowadzenie strategicznych negocjacji z kontrahentami zagranicznymi – mówiła ekspertka.
Polska bez kompleksów w Europie i na świecie. Najnowsze opracowanie GUS
Podczas debaty Krzysztof Nykiel (KFPBC) poruszył z kolei newralgiczny wątek uprawy buraka cukrowego, zwłaszcza w ostatnich sezonach, czyli jej opłacalność.
– Utrzymać ją jest coraz trudniej. Ma to związek zarówno z drogimi nawozami, jak i ich nieregularną dostępnością. W trwającym sezonie mocno zdrożało też paliwo i środki ochrony roślin. Na cenę płaconą rolnikom za odstawione do cukrowni korzenia wpływ ma natomiast konkurencja rynków zagranicznych, w tym tania produkcja cukru pozyskiwanego z trzciny cukrowej – komentował prezes Nykiel.
Jego zdaniem, malejące dopłaty do produkcji cukru sprawiają, że krajowi plantatorzy są w tym sezonie w najtrudniejszym momencie od wstąpienia Polski do UE.
– Ale trzeba podkreślić, że są one ciągle ważnym elementem w kalkulacji opłacalności tej uprawy i pozwalają utrzymać areał kontraktowanych plantacji na dość wysokim i stabilnym poziomie – dodał Krzysztof Nykiel.
O strategicznym znaczeniu cukru w globalnej gospodarce i handlu świadczy też fakt rosnącego zapotrzebowania na żywność , w tym cukier.
– Produkt ten jest wciąż podstawowym i trudnym do zastąpienia składnikiem wyrobów cukierniczych, piekarniczych, dodatkiem do napojów, wykorzystywany do przetwórstwa owoców i warzyw, przez przemysł alkoholowy, czy jako komponent farmaceutycznym. Ostatecznie daje to stabilność sektorowi buraczanemu – deklarował w swoim wystąpieniu Marek Zagórski (FPP).
Prelegent zwrócił też uwagę na znaczenie umów kontraktacyjnych dla rolników, w tym pewność zbytu surowca i przewidywalne wpływy finansowe, co stabilizuje zarówno producentów buraków, jak i cukrownie, a ostatecznie krajowy łańcuch żywnościowy.
Przewodniczący Komitetu Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej wskazał też na fakt, że krajowa produkcja cukru wymaga przewiezienia rocznie ponad 30 mln t różnego rodzaju ładunku.
Praca ta daje także zatrudnienie dużej liczbie osób spoza sektora rolniczego.
Ponadto, działalność ta wiąże się z funkcjonowaniem wielu pokrewnych firm i instytucji, zatem w makro rachunku ekonomicznym oznacza duże wpływy dla gospodarki kraju.
Dlatego burak cukrowy jest uprawą strategiczną.
Opr. Janusz Biernacki
O konferencji KZPBC piszemy także tutaj.